ဗုဒၶဂါယာ ခရီးစဥ္

ကြ်န္မတုိ႔ ဗုဒၶဂါယာကုိ ၁ရ၊ ၃၊ ၂၀၀၈ မွာ ဘုရားဖူးအဖဲြ႔နဲ႔ ထြက္ခဲ႔ပါတယ္။ ရန္ကုန္ေလဆိပ္က အထြက္ အေပၚအျဖဴေအာက္ ေယာဂီနဲ႔ တူညီ၀တ္စံုေတြနဲ႔ ေလယာဥ္ေပၚကုိ တက္ရပါတယ္။ ေလယာဥ္ တစ္စီးလုံးက ဗုဒၶဂါယာသို႔ သြားမည္႔ သူမ်ားပါပဲ၊ ဂါယာသို႔ ေနခင္းေလာက္မွာေရာက္ပါတယ္။ ဂါယာသို႔ တိုက္ရို္က္ေလယာဥ္ပါ၊ ဂါယာေလဆိပ္ကေတာ႔ ခပ္ေသးေသးရယ္ပါ။ Immigration ကုိျဖတ္ျပီးတာနဲ႔ လာၾကိဳေနတဲ႔ ကားေတြက အဆင္႔သင္႔႔ပါပဲ။ ကားေတြက အဲယားကြန္းနဲ႔ ေလအိပ္ကားေတြပါ။ တစ္ေလွ်ာက္လံုးကား စီးရတာ အဆင္ေျပပါတယ္။ အိႏိၵယမွာ ၂၈ ျပည္နယ္ရွိတဲ႔ အထဲက ၄ ျပည္နယ္ကို ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။

ဗုဒၶဂါယာအမည္က ဂယာျမိဳ႕ အနီးမွာ တည္ရွိမႈကုိ အစဲြျပဳျပီး ျဖစ္လာတာပါ။ ဗီဟာျပည္နယ္အတြင္းမွာ တည္ရွိတာပါ။ ကာလကတၱား ဂယာျမိဳ႕ဟာ ကီလုိမီတာ ၄၅၀ေက်ာ္ကြာေ၀းပါတယ္။ ဗုဒၶဂါယာမွာက ျမန္မာဘုန္းၾကီးေက်ာင္းနွစ္ေက်ာင္း ရွိတယ္လုိ႔ ၾကားပါတယ္၊ အသစ္နဲ႔ အေဟာင္းပါ။ ကြ်န္မတုိ႔ တည္းရတာက ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအေဟာင္းမွာပါ။ မဟာေဗာဓိေစတီနဲ႔ နီးပါတယ္၊ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္လဲ အနီးေလးေပါ႔၊ ကုလားဆုိက္ကားနဲ႔သြားလုိ႔ ရပါတယ္။ ၅ ရူပီး ေလာက္ပဲေပးရပါတယ္။ ဗုဒၶဂါယာမွာ ၄ညအိပ္ ၅ရက္ေလာက္ၾကာပါတယ္။ မဟာေဗာဓိေစတီၾကီးက အင္မတန္မွ သပၸယ္ပါတယ္ ၾကည္ညိဳလို႔ မ၀နုိင္ေအာင္ပါပဲ။ ေစတီေတာ္ၾကီးမွာ ဖိနပ္ေတာ္ ၄၈-ေပ၊ ဉာဏ္ေတာ္အျမင္႔ ၁၇၀-ေပ ရွိပါသည္။

ဗုဒၶဂါယာမွာ ဖူးေမွ်ာ္ေလ႔လာနုိင္စရာ ေတြကေတာ႔-
-မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္
-ေဗာဓိပင္
-အပရာဇိတပလႅင္
-သတၲဌာန ခုနွစ္ဌာန
-မင္းတုန္းမင္းဇရပ္
-မဟန္႔နန္းေတာ္
-သုဇာတာ အိမ္ေနရာ
-သုဇာတာ ဃနာနုိ႔ ဆြမ္းကပ္သည္႔ ေနရာ
-ဘုရားအေလာင္း ေရႊခြက္ေမ်ာရာ ေနရာ
-ဒုကၠရစရိယက်င္႔ရာဂူ
-International ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ား
-ေနရၪၥရာျမစ္
ေလ႔လာစရာေတြကေတာ႔ အမ်ားၾကီးက်န္ပါေသးတယ္။ ကုိယ္မွာရွိတဲ႔ ပံုေတြနဲ႔ အြန္လုိင္းမွ ရွာထားေသာ ပုံမ်ားကုိ ေရာကာ ကုသိုလ္ယူနုိင္ေအာင္ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

(က) မဟာေဗာဓိေစတီ
ိ

ဒါကေတာ႔ မဟာေဗာဓိေစတီ အ၀င္၀ပါ။


ဒါကေတာ႔ ဘုရား၀င္းအေတြင္းပါ။


ဒါကေတာ႔ မဟာေဗာဓိေစတီ ၾကီးပါ ေက်ာက္တုံးေတြနဲ႔႔ ေဆာက္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။ အင္မတန္မွ သပၸယ္သလုိ ခဏခဏ ဖူးေမွ်ာ္ခ်င္ေနတဲ႔ ေစတီႀကီးပါ။

Click this bar to view the full image.

Click this bar to view the full image.

Click this bar to view the full image.

မဟာေဗာဓိေစတီ အတြင္းရွိ International image ပါ။ အလြန္သပၸာယ္ သလုိေန႔စဥ္နွင္႔အမွ် သကၤန္းေတာ္ကုိ လဲလွယ္ဆက္ကပ္သူ မ်ားဟာနုိင္ငံေပါင္းစံုကပါပဲ။ ကြ်န္မ ေတြခဲ႔တဲ႔ အဖဲြ႔ေတြကေတာ ထုိင္း၊ တိဘက္၊ ဂ်ပန္၊ တရုတ္၊ ကုိရီးယား ဘယ္နုိင္ငံကမွန္းမသိရတဲ႔ အဖဲြ႕ေတြကလည္း အမ်ားၾကီးပါ။

Click this bar to view the full image.

(ခ) ေဗာဓိပင္

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေဗာဓိပင္ကုိ ေနာက္မွီျပဳ၍ ေဗာဓိပင္ရင္းရွိပလႅင္ေတာ္၌ သဗၺညဳတ ၪာဏ္ေတာ္ကို ရေတာ္မူပါတယ္။ ေဗာဓိပင္မွ ေဗာဓိရြက္ေၾကြကုိ ေစာင္႔ျပီးေကာက္သူေတြကလည္း အမ်ားအျပားပါ။ တစ္ရြက္ေၾကြရင္ လုေကာက္ရပါတယ္။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ တစ္ရက္မွာ ေလေတြတအားတိုက္ျပီး ေဗာဓိရြက္ေတြေၾကြတာဟာ မေကာက္နုိင္ေအာင္ပါပဲ။

Click this bar to view the full image.

Click this bar to view the full image.

(ဂ) သတၲဌာန ခုနွစ္ဌာန

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ ေရာက္ေတာ္မူျပီးေနာက္ ေဖာ္ျပပါ ၇-ဌာနတုိ႔၌ ၇-၇က္စီစံေတာ္မူသည္။

၁။ ေဗာဓိပင္နင္႔ ပလႅင္ေတာ္ (ေဖာ္ျပျပီး)
ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ ေရာက္ေတာ္မူျပီး ေနာက္ မဟာေဗာဓိနွင္႔ ပလႅင္ေတာ္ထက္တြင္ ထက္၀ယ္ဖဲြ႕ေခြလ်က္ ခုနွစ္ရက္ပတ္လံုး ဖလသမာပတ္ကုိ ခ်မ္းသာကုိ ခံစားေတာ္မူသည္။

၂။ အနိမိသေစတီ။
ဤေစတီေတာ္ေနရာတြင္ ဘုရားရွင္သည္ ရပ္ေတာ္မူလ်က္ေဗာဓိပင္နွင္႔ ေရႊပလႅင္ကုိ ခုနွစ္ရက္ပတ္လုံး တစိမ္႔စိမ္႔ရႈစား ေတာ္မူသည္။

၃။ ရတနာ စၾကၤဌာန
ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပလႅင္ေတာ္ကုိ ခုနွစ္ရက္တုိင္တုိင္ စုိက္ၾကည္႔ေတာ္မူေနရာ နတ္ျဗဟၼာတုိ႔က ျမတ္စြာဘုရားသည္ ပလႅင္ေတာ္ကုိ တြယ္တာမူရွိသည္ဟု အထင္မွားၾကကုန္၏။ ထုိအထင္မွားမူကုိပယ္ဖ်က္ရန္ ေကာင္းကင္တြင္ ရတနာစၾကၤ ဖန္ဆင္းကာ ၾကြေတာ္မူသည္။

Click this bar to view the full image.

၄။ ရတနာ ဃရဌာန
နတ္တုိ႔ဖန္ဆင္းေသာ ရတနာ ဃရ (ေရႊအိ္မ္)တြင္ ထက္၀ယ္ဖဲြ႔ေခြထုိင္ေတာ္မူ၍ အဘိဓမၼာခုနွစ္က်မ္းကုိ သံုးသပ္ေတာ္မူရာ ေနာက္ဆုံးျဖစ္ေသာ ပ႒ာန္းက်မ္းေတာ္ၾကီးေရာက္ေသာ အခါျမတ္စြာဘုရားသခင္ကုိယ္ေတာ္မွ ေရာင္ျခည္ေတာ္ေျခာက္သြယ္ ေပၚထြက္ ကြန္႔ျမဴးူ၍ အဆုံးမရွိေသာ အနႏၱ အာကာသထဲသုိ႔ ပ်ံ႕နွံ႔သြားရာ ယေန႔အထိုေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားသည္ အာကာသထဲသို႔ေရွ႕ဆက္ေျပးေနဆဲျဖစ္သည္။

၅။ အဇပါလနိေျဂာဓ ဌာန
(အဇ=ဆိတ္+ပါလ=ထိန္းေက်ာင္း+နိေျဂာဓ=ေညာင္ပင္) ဆိတ္ေက်ာင္းေညာင္ပင္ရင္း၌ တရားကုိဆင္ျခင္သုံးသပ္ျခင္း၊ အရဟတၱဖိုလ္ ခ်မ္းသာကုိခံစားျခင္းျပဳေတာ္မူသည္။

၆။ မုစလိႏၵ ဌာန
မုစလိႏၵ အုိင္အနီး က်ည္းပင္ရင္း၌ ခုနစ္ရက္တုိင္တိုင္ ဖလသမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူသည္။ မုစလိႏၵ နဂါးမင္းက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ ခုနစ္ပတ္ရစ္ေခြ၍ အေပၚမွ ပါးပ်ဥ္းအုပ္မုိးလ်က္ပူေဇာ္သည္။ မုစလိႏၷအုိင္မွာ အေတာ္႔ကုိ ၾကီးတဲ႔ငါးၾကီးေတြရွိပါတယ္။ သူတို႔ကို ေပါင္မုန္႔ေတြေကြ်းတာ ေကြ်းလုိ႔မေလာက္နုိင္ေအာင္ပါပဲ။

Click this bar to view the full image.

၇။ ရာဇာယတ ဌာန
မဟာေဗာဓိပင္ေတာ္ဘက္ လင္းလြန္းပင္ရင္း၌ ခုနစ္ရက္တုိင္တုိင္ ဖလသမာပတ္ကုိ ၀င္စားေတာ္မူ၏။

(ဃ) မင္းတုန္းမင္းဇရပ္
မင္းတုန္းမင္းဇရပ္ ဖ်က္ဆီးခံရ၍ မရွိေတာ႔ပါ မင္းတုန္းမင္းေက်ာက္စာသာလွ်င္ က်န္ပါေတာ႔တယ္။ ေက်ာက္စာကုိမူ တျဖည္းျဖည္းဖ်က္ဆီးရန္ စာေၾကာင္းမ်ားကုိ ပြတ္တို္က္ထားသည္။

(င) သုဇာတာ အိမ္ေနရာ
ဤအုပ္ပံုကုိ သုဇာတာ အိမ္ေနရာဟု ဆုိၾကသည္။

Click this bar to view the full image.

(စ) ေနရၪၥရာျမစ္
ျမစ္ျပင္တစ္ခုလုံးက ရြံ႕ႏြံမရွိပဲ သဲျပင္ေတြခ်ည္းပါပဲ၊ မိုးတြင္းသာ ေရရွိျပီး ေႏြနွင္႔ေဆာင္းတြင္ သဲမွ်သာရွိသည္။

Click this bar to view the full image.

(ဆ) ဒုကၠရစရိယာက်င္႔ရာဂူ
ဗုဒၶဂါယာမွ ၄မုိင္ခန္႔သြားရသည္။ မနက္အေစာၾကီးေရာက္သြားလုိ႔ လားေတာ႔မသိဘူး ေတာ္ေျခနဲ႔ ေတာင္၀န္းက်င္က အင္မတန္သာယာပါတယ္။ ေတာင္းရမ္းေနသူကလည္း အမ်ားအျပားပါ။ ကုိယ္ကေတာင္တက္ရမွာဆုိေတာ႔ သူတုိကုိတဲြခုိင္း၊ သူတုိ႔ေပးတဲ႔ေတာင္ေ၀ွးကုိ ယူမိရင္ ပိုက္ဆံအတင္းေတာင္းေတာ႔ တာပါပဲ။ တစ္ေယာက္ကုိ ေပးမိရင္ ကုလားေလးေတြ၊ အဖြားၾကီးေတြ၊ အဖုိးၾကီးေတြက ၀ုိင္းအုံလာေတာ႔တာပါပဲ။ အရမ္းကုိဆင္းရဲၾကျပီး သနားစရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။

ဂူအတြင္းရွိ ရုပ္ပါြးေတာ္

Click this bar to view the full image.

ေတာင္ေပၚသုိ႔တက္ရာလမ္းပါ

Click this bar to view the full image.

ေတာင္တန္းသြယ္ၾကီးပါ

Click this bar to view the full image.

လုိင္ဂူ၀ပါ။ ေတာင္ေပၚမွာပါ ေတာင္ေပၚမွာ တိဘက္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္း ရွိပါတယ္။ ခဏခဏဓားျမတိုက္ခံ ရတယ္လုိ႔ၾကားပါတယ္။ ေတာ္ေပၚတက္ရင္လည္းတစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ေစာင္႔ျပီးတက္ ရပါတယ္။ လံုၿခံဳမႈ မရွိလုိ႕ပါ။

Click this bar to view the full image.

(ဇ) နုိင္ငံတကာ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမ်ားပါ။

ထုိင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းပါ


ထုိင္းဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအတြင္းရွိ ရုပ္ပြားေတာ္ပါ

Click this bar to view the full image.

ဂ်ပန္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေဘးနားရွိ ရုပ္ပြားေတာ္ပါ။ ဂ်ပန္သြားခ်င္လုိ႔ ဆုေတာင္းရင္ျပည္႔တယ္ လုိ႔ဆုိပါတယ္။ ဘယ္ရမလဲ ကြ်န္မလဲဆုေတာင္းခဲ႔ပါတယ္။ ဂ်ပန္ရွိ ကမာကူရုပ္ပြားေတာ္နွင္႔ ထုထည္တူတည္တယ္လုိ႔ ဆုိပါတယ္။

Click this bar to view the full image.

တိဘက္ေက်ာင္းပါ။

Click this bar to view the full image.

တိဘက္ေက်ာင္းရွိ ရုပ္ပြားေတာ္ပါ။

Click this bar to view the full image.

[ေမာင္အံ႔ (မဟာ၀ိဇၨာ - ဘံုေဘ) ၏ ျမတ္ဘုရား ပြင္႔ေတာ္မူရာ ဗုဒၶဂါယာကုိ ကုိးကားသည္။] ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္။

ဗုဒၼၼဂါယာ ခရီးစဥ္(၂)

မိဂဒါ၀န္သုိ႔
ဗာရာဏသီျမိဳ႕မွ ၆မုိင္ခန္႔ ကြာေ၀းတဲ႔ မိဂဒါ၀န္သုိ႔ ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ မိဂဒါ၀န္သည္ မိဂဒါယမွ ေျပာင္းေရႊ႔ လာေသာစကားျဖစ္သည္။ (မိဂ=သမင္၊ ဒါယ=ေတာ) သမင္တုိ႔ကုိ ေဘးမဲ႔ေပးရာေတာ။ မိဂဒါ၀န္သည္ ျမတ္စြာဘုရား ပထမ၀ါကပ္ေတာ္မူသည္၊ ပဥၥ၀ဂီၢငါးဦးတို႔ ရဟႏၲာျဖစ္ေတာ္မူခဲ႔သည္၊ ယသသေဌးသားနွင္႔ သူငယ္ခ်င္း ၅၄-ဦးတုိ႔ ပထမ၀ါတြင္းမွာပင္ တုိ႔ ရဟႏၲာျဖစ္ေတာ္မူၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မိဂဒါ၀န္သုိ႔ ေနာက္ထပ္ ၃-ၾကိမ္ခန္႔ၾကြေတာ္မူခဲ႔သည္။ဖူးေျမာ္ေလ႔လာရန္ ဌာနမ်ားကေတာ႔-

(၁) ဓေမၼခ ေစတီ၊
(၂) မူလ ဂႏၷကုဋိ၀ိဟာရ၊

(၃) ေခ်ာက္ခ႑ီေစတီ၊

ေလ႔လာစရာေတြ ကေတာ႔ က်န္ပါေသးတယ္။ ကြ်န္မမွတ္မိ သေလာက္ဘဲေဖာ္ျပထား ျခင္းပါ။ ဒါကေတာ႔ မိဂဒါ၀န္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းအ၀င္၀ပါ

Click this bar to view the full image.

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းက သမင္ေတြေဘးမဲ႔ေပးထားတဲ႔ ဥယ်ာဥ္ေဘးမွာပါ။ အခန္းကေနၾကည္႔ရင္ သမင္ေတြကုိ ဒီအတုိင္း ျမင္ေနရပါတယ္။

ဒါကေတာ႔ ဓေမၼခ ေစတီေတာ္ပါ။ ၪာဏ္ေတာ္မွာ ၁၄၀-ခန္႔ျမင္႔၍ တမုိင္ပတ္လည္ကပင္ေကာင္းမြန္စြာ ျမင္ေတြ႔နုိင္ပါတယ္

Click this bar to view the full image.

မူလ ဂႏၷကုဋိ၀ိဟာရ အတြင္းရွိ ရုပ္ပြားေတာ္ပါ။

Click this bar to view the full image.

မူလ ဂႏၷကုဋိ၀ိဟာရပါ။ ေျမာက္ဘက္ထိပ္တြင္ ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္နွင္႔ ဓာတ္ေတာ္တုိက္ ရွိသည္။ ေက်ာင္းေတာ္နွစ္ပတ္လည္ အထိမ္းအမွတ္ေန႔ ျဖစ္ေသာ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည္႕ေန႔တြင္ ဓာတ္ေတာ္ဖြင္႔ပဲြျပဳလုပ္သည္။

Click this bar to view the full image.

Click this bar to view the full image.

သာ၀တိၱိသုိ႔

ဆက္လက္၍ သာ၀တိၱိသုိ႔ ခရီးဆက္ခဲ႔ပါတယ္။ ဗာရာဏသီျမိဳ႕မွ သာ၀တိၱိသို႔ကားငွား၍ သြားလွ်င္ကီလုိမီတာ ၃၃၀-ကြာေ၀းသည္။ ဖူးေျမာ္ၾကည္႕ရႈရန္္ဌာနမ်ားကေတာ႔ -

(၁) ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာ၊

(၂) ေဒ၀ဒတ္ေျမမ်ိဳသည္႔ေနရာ၊

(၃) အာနႏၵာေဗာဓိ၊


ဒါကေတာ႔ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ရာပါ။ ေဇတ၀န္ဆုိသည္မွာ (ေဇတ၀န=ေဇတ=မင္သား၏အမည္။ ၀န=ဥယ်ာဥ္ပန္းျခံ) ေဇတမင္းသားပိုင္ေသာ ဥယ်ာဥ္ဟု ဆုိလုိသည္။ အာနႏၵာေဗာဓိပင္သည္ ေဇတ၀န္ဥယ်ာဥ္ အတြင္းတြင္ တည္ရွိသည္။

Click this bar to view the full image.

Click this bar to view the full image.

http://chitsanoe.blogspot.com မွ တဆင့္ ကူးယူ မွ်ေ၀ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Posted 2010

Read More

ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးခရီး (၁) - ဘုန္းဥာဏ္

မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္

 ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာလက ဗုဒၶဂါယာကို ဘုရားဖူး ခရီးထြက္ျဖစ္တယ္။ အဲဒီခရီးက တစ္ခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းအရာေတြကို စာေရးမယ္လို႔ ခရီးသြားစဥ္က စိတ္ကူးခဲ့ေပမယ့္ အေတြးတစ္မ်ိဳးေၾကာင့္ မေရးျဖစ္ျပန္ဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ကိုယ္ႏွင့္ သိတဲ့ ဒကာ ကိုစိုးထြန္းႏွင့္ ဒကာ ဝိမုတၱိသုခတို႔ကို အဲဒီအေၾကာင္း ေရးရလွ်င္ ေကာင္းမလားလို႔ ေမးၾကည့္မိေတာ့ ေကာင္းပါတယ္လို႔ သူတို႔ေတြက ေျဖၾကတယ္။ ဒါႏွင့္ ကိုယ္ ဘုရားဖူးသြားခဲ့တဲ့ ေနရာအခ်ိဳ႕ အေၾကာင္း (အပိုင္းလိုက္) ေရးတင္ဦးမည္လို႔  ယခင္ စိတ္ကူးကို ျပန္ေကာက္မိပါေတာ့တယ္။

ဘုရားဖူးခရီးစဥ္

ျမန္မာျပည္က အိႏၵိယ ဘုရားဖူး ခရီးသည္ေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဂယာၿမိဳ႕ကို တိုက္ရုိက္လာၾကတယ္။ ဂယာၿမိဳ႕က ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာ အထိမ္းအမွတ္ အေသာကမင္းတရားၾကီး တည္ထားေတာ္မူခဲ့တဲ့ မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္ၾကီးႏွင့္ သတၱ႒ာန၊ အဲဒီ အနီးတစ္ဝိုက္က ဒုကၠရစရိယာ က်င့္ေတာ္မူခဲ့ရာ ေတာင္ႏွင့္ လႈိင္ဂူ၊ သုဇာတာ သူေဌးသမီး ဃနာႏို႔ဆြမ္း ကပ္လွဴရာ ေနရာ၊ ေနရဥၹရာျမစ္ထဲသို႔ ေရႊခြက္ေျမွာရာ ေနရာ၊ သုပၸိယငစင္ ျမက္ရွစ္ဆုပ္ လွဴရာ ေနရာတို႔ကို ေရွးဦးစြာ ဖူးေမွ်ာ္ လည္ပတ္ၾကပါတယ္။

ဂယာမွာ ေအးေအးသက္သာ ဖူးေမွ်ာ္၊ နားေနၿပီးမွ တစ္ျခားေသာ ဘုရားဖူးရာ ေနရာေတြကို လုိက္လံ ဖူးေမွ်ာ္ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶဂယာမွ ထြက္ၿပီး အျခားၿမိဳ႕ရြာေတြက ဘုရားဖူးရာ ေနရာေတြကို သြားတဲ့အခါ ျမန္မာဘုရားဖူးေတြ အေခၚ လက္်ာခရီးႏွင့္ လက္ဝဲခရီးလို႔ ႏွစ္မ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ကားျဖင့္ ဗုဒၶဂယာမွသည္ ဗာရာဏသီ၊ သာဝတၳိ စသည္အတိုင္း လွည့္လည္ပါက လက္်ာခရီးလွည့္လည္ျခင္းလို႔ ဆိုၾကၿပီး၊ ဗုဒၶဂယာမွသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္၊ ပါဋလိပုတ္၊ ေဝသာလီ၊ ကုသိနာရုံ၊ လုမၺိနီ၊ သာဝတၳိ၊ ဗာရာဏသီ ခရီးစဥ္အတိုင္း လွည့္လည္ ဖူးေျမာ္ၾကတာကိုေတာ့ လက္ဝဲခရီးလို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ဘုရားဖူးခရီးစဥ္အတြင္း ညအိပ္ တည္းခိုၾကမည့္ ေနရာ (ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္း)ရဲ႕ ခရီးသည္ ေရာက္ရွိ တည္းခိုေနတဲ့အေပၚ အေျခအေနၾကည့္ၿပီး လွည့္လည္ၾကရတာလို႔ ဆိုပါတယ္။ တည္းခိုတဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ခရီးသည္ ျပည့္ၾကပ္ေနတာမ်ိဳး ျဖစ္မွာကို ေရွာင္တဲ့ သေဘာပါတဲ့။ စာေရးသူႏွင့္ ခရီးေဖာ္ေတြ လွည့္လည္ခဲ့ၾကတာကေတာ့ လက္ဝဲခရီးပါ။

စာေရးသူတို႔ လွည့္လည္ခဲ့ၾကတာကေတာ့ ရက္ အလြန္နည္းလြန္းပါတယ္။ ေလးညအိပ္၊ ငါးရက္ခရီးမို႔ ခရီးပန္းသလို ေအးေအး ေဆးေဆးၾကည့္ရႈ ေလ့လာဖို႔၊ စိတ္ၾကိဳက္ ဘုရားအာရုံျပဳဖို႔ သိပ္ အဆင္မေျပလွပါဘူး။ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္သြားခဲ့ရတာပါ။ ဓာတ္ပုံမ်ားမ်ား ရိုက္ၿပီး ၿပီးမွ ျပန္အာရုံျပဳ ၾကည္ညိုရပါေတာ့တယ္။ ကားသမားကေတာ့ လိုက္ပို႔ေနၾကသူမို႔ မိမိတို႔အဖြဲ႔က တစ္လုံးတစ္ပါဒမွ် ေျပာစရာ၊ လမ္းညႊန္စရာမလိုပါဘူး။ ခရီးလမ္းစဥ္အပါအဝင္၊ ဘယ္ၿမိဳ႕ ဘယ္ေနရာမွာ ျမန္မာေက်ာင္း ရွိတယ္ကစလို႔ အားလုံးကို ေနာေက်ေနသူမို႔ အဆင္ေျပပါတယ္။

မဟာေဗာဓိ ေစတီေတာ္အတြင္း ရုပ္ပြားေတာ္

ဘုရားဖူးသြားသင့္တဲ့ အဓိက ေနရာမ်ား

ဘုရားဖူးသြားသင့္တဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ သံေဝဂတရား ရေစတတ္တဲ့ အဓိကေလးေနရာပါ။ သံေဝဇနိယ ေလးဌာနလို႔ ေခၚၾကပါတယ္။ အဲဒီ ေလးေနရာကို အလြယ္တကူ မွတ္မိလြယ္ေအာင္ “ဖြား ပြင့္ ေဟာ စံ၊ ဤေလးတန္၊ မွတ္ရန္ သံေဝဇနိယ” လုိ႔ လကၤာေလး စပ္ၿပီး ေျပာၾကပါတယ္။ အဲဒီမွာ

“ဖြား” ဆိုတာက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳ မင္းသား ဖြားျမင္ေတာ္မူရာ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္၊

“ပြင့္” ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ အျမင့္ဆုံး အျမတ္ဆုံးေသာ သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူရာ မဟာေဗာဓိ (ပုဒၶဂယာ)၊

“ေဟာ” ဆိုတာက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ အျမတ္ဆုံးေသာ ဓမၼစၾကာတရားေတာ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူရာ မိဂဒါဝန္၊ (ခုေခတ္ ဆရဏာတ္၊ ဗာရာဏသီ)

“စံ” ဆိုတာက ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ခႏၶာအၾကြင္းအက်န္မရွိေသာ ၿငိမ္းျခင္းသေဘာ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာနဓာတ္ျဖင့္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူရာ ကုသိနာရုံ တို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလးဌာနကို သံေဝဂရေစတတ္တဲ့ ေနရာျမတ္ေတြအျဖစ္ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမတ္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူခါနီးမွာ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့တာပါ။ (မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္)။

ဘုရားဖူး ခရီးစဥ္အတြင္း ထားရမည့္ စိတ္ထား

ဘုရားဖူး ခရီးစဥ္သြားေတာ့မည္ ဆိုလွ်င္ ဘယ္လိုစိတ္ထားမည္ ဆိုသည္ကို ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္သင့္ပါတယ္။ ျပင္မလာရင္ေတာ့ ေငြကုန္ လူပန္းသေလာက္ အက်ိဳး မရႏိုင္ပါဘူး။ ကိုယ့္မိသားစုခ်ည္း လာၾကတာ မဟုတ္ရင္ မေျပာပေလာက္တဲ့ ကိစၥေလးေတြႏွင့္ စိတ္ဆုိးၾက၊ စိတ္ေကာက္ၾက၊ မနာလို ဝန္တိုမႈေတြျဖစ္ၾက၊ ၿပိဳင္ၾက ဆိုင္ၾကႏွင့္ “ကုသိုလ္ တစ္ပဲ ငရဲတစ္ပိႆာ” ျဖစ္ၾကရတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ အတၱၾကီးသူက ဘယ္ေရာက္ေရာက္ အေကာင္းဆုံး ေနရာခ်ည္း ေျပးေျပးယူတတ္လို႔ စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ရတတ္တာတို႔၊ ကားေပၚမွာ ေနရာေကာင္း လုရင္း စကားမ်ားၾကရတာ ဒါမွမဟုတ္ စကားမေျပာ ျဖစ္ၾကရတတ္တာ စသည္ျဖင့္ပါပဲ။ ဒါေတြက ျဖစ္ေနက် ျပႆနာေတြလို႔ ဗာရာဏသီက ဆရာေတာ္ တစ္ပါးက ဆိုပါတယ္။

မဟာေဗာဓိေစတီေတာ္မွာ ပူေဇာ္ဖို႔ ျပင္ေနၾကသူ တစ္စု

တစ္ခ်ိဳ႕ကလည္း ဘုရားဖူးခရီးလား ေစ်းဝယ္ထြက္တဲ့ ခရီးလား မကြဲၾကဘူးလို႔ ေဒသခံလို ျဖစ္ေနတဲ့ ဆရာေတာ္တစ္ပါးထံကေန သိခဲ့ရပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ၾကေတာ့လည္း ဘုရားဖူးဖို႔ စိတ္က နည္းနည္း၊ ႏိုင္ငံျခားဆိုၿပီး ထြက္ခ်င္ေဇာကမ်ားမ်ားႏွင့္ ထြက္လာလိုက္တာ အိႏၵိယ လူေနမႈၾကည့္ၿပီး စိတ္တစ္ပ်က္ထဲ ပ်က္ၾကသူေတြ အေၾကာင္းလည္း ၾကားဖူးပါတယ္။ အိႏၵိယမွာ အစိုးရက ခ်မ္းလည္း ခ်မ္းသာ၊ ေတာ္ေတာ္လည္း ေကာင္းေပမည့္ လူဦးေရ မ်ားလြန္းတာကို ႏိုင္နင္းေအာင္ ကိုင္တြယ္ႏိုင္ဖို႔က ႏွစ္ေပါင္း အမ်ားၾကီး လုိဦးမွာပါ။ ဘုရားဖူးသြားရာ ေနရာေတြ (အထူးသျဖင့္  ဘီဟာျပည္နယ္)ဟာ ခုေခတ္မွာေတာ့ အိႏၵိယရဲ႕ အဆင္းရဲဆုံး ျပည္နယ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားဖူးစိတ္ကို သန္သန္ၾကီး ေမြးမထားလို႔ကေတာ့ စိတ္ပ်က္စရာ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မွာပါ။ စကၤာပူစတဲ့ ႏိုင္ငံေတြကို ခရီးလည္ ထြက္ရတာႏွင့္ေတာ့ လုံးဝ လုံးဝ မတူႏိုင္ပါဘူး။ ဘုရားဖူး ခရီးကို အလည္အပတ္ခရီးႏွင့္ မေရာေထြးမိဖို႔ အေရးၾကီးေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ ဒီေနရာေတြဟာ ေရွးေဟာင္းေနရာေတြခ်ည္းပါပဲ။ ဒီေတာ့ ဗုဒၶ သို႔မဟုတ္ ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦး အၿပိဳ အပ်က္ေတြခ်ည္း ျမင္ရမွာပါ။ ဒီေတာ့ ကိုယ္လာရင္း ခရီးမွာ ထားရမည့္ စိတ္ထားကို ေမ့ေနလို႔ကေတာ့ အုတ္က်ိဳး အုတ္ပဲ့ အုတ္ပုံေတြကို လာၾကည့္ရသလိုပါလို႔လည္း ေတြးမိတတ္ ျမင္မိတတ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဒီခရီးကို သြားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ (ရတနာသုံးပါးဂုဏ္ေတာ္) မ်ားမ်ားထုံဖို႔ ပြားဖို႔ႏွင့္ မျမဲျခင္း အနိစၥ၊ ဆင္းရဲျခင္း ဒုကၡႏွင့္ အစိုးမရျခင္း အနတၱသေဘာကို မ်ားမ်ားၾကီး ႏွလုံးသြင္းကာ သြားသင့္ေၾကာင္း သတိျပဳၿပီး စိတ္ကို ျပဳျပင္ထားသင့္ပါသည္။ 

ဘုရားရွိခိုး ရြတ္ဆိုေနၾကတဲ့ တိဗက္ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ အေနာက္တိုင္းမွ ဆည္းကပ္သူအခ်ိဳ႕

တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ဘုရားဖူးခရီးသြားၿပီးလွ်င္ ေသလွ်င္ အပါယ္မက်ေၾကာင္း၊ နတ္ျပည္ေရာက္မည့္အေၾကာင္း ေျပာသံၾကားလို႔ လာၾကသူေတြလည္း နည္းလွမယ္ မထင္ဘူး။ ဒါႏွင့္ ပတ္သက္တဲ့ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ မိန္႔ၾကားခ်က္ကို မဟာပရိနိဗၺာန သုတ္ေတာ္မွ ေကာက္ႏႈတ္တင္ျပရလွ်င္ -

“အာနႏၵာ၊ သဒၶါတရားရွိေသာ ရဟန္း၊ ရဟန္း မိန္းမ၊ ဥပသကာ၊ ဥပါသိကာမတို႔သည္ “ဤအရပ္၌ ျမတ္စြာဘုရား ဖြားျမင္ေတာ္မူ၏၊”  “ဤအရပ္၌ ျမတ္စြာဘုရား အျမတ္ဆုံးေသာ သမၼာသေမၺာဓိဉာဏ္ကို ရေတာ္မူ၏၊ “ဤအရပ္၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အျမတ္ဆုံးေသာ ဓမၼစၾကာ တရားကို ေဟာေတာ္မူ၏၊ “ဤအရပ္၌ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ခႏၶာအၾကြင္းအက်န္ မရွိေသာ ၿငိမ္းျခင္းသေဘာရွိေသာ အႏုပါဒိေသသ နိဗၺာနဓာတ္ျဖင့္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူ၏” ဟု ေအာက္ေမ့ သတိယၿပီး လာေရာက္ၾကကုန္လိမ့္မည္။ အာနႏၵ၊ ေစတီ ပုထိုးတို႔ကို ဖူးေမွ်ာ္ရန္ လွည့္လည္ သြားလာေသာ သူတို႔သည္ ၾကည္ညိုေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ေသကုန္ျငားအ့ံ။ ထိုသူအားလုံးတို႔သည္ ခႏၶာကုိယ္ ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွ ေနာက္၌ ေကာင္းေသာ လားရာ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ၾကရကုန္လိမ့္မည္”။ 

အဲဒီ ေဟာၾကားခ်က္မွာ “ၾကည္ညိုေသာ စိတ္ထားျဖင့္ ေသကုန္ျငားအံ” ဆိုတဲ့ စကားရပ္ကို သတိျပဳသင့္ပါတယ္။ ၾကည္ညိုတဲ့ စိတ္ႏွင့္ ကြယ္လြန္မွ နတ္ျပည္ေရာက္မွာပါ။ သြားဖူးရုံ ေရာက္ဖူးရုံႏွင့္ေတာ့ သို႔မဟုတ္ ကြယ္လြန္ခါနီး ဆဲဆဲမွာ မေကာင္းတဲ့ အာရုံ၊ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ေတြႏွင့္ ကြယ္လြန္သြားလို႔ကေတာ့ နတ္ျပည္ မေရာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလို အဓိပၸါယ္ေကာက္မွလည္း အျခားေသာ ဗုဒၶရဲ႕ ေဟာၾကားခ်က္ေတြႏွင့္ ကိုက္ညီမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ခရီးမသြားခင္ ကတည္းက ခရီးစဉ္အတြင္း ထားရမည့္ စိတ္ထားကို ၾကိဳးစားကာ ၾကိဳတင္ ျပင္ဆင္ထားသင့္ေၾကာင္း အၾကံျပဳလိုက္ခ်င္ပါတယ္။

ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။

ဘုန္းဉာဏ္

ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးခရီး (၂)

လုမၺိနီဥယ်ဉ္ေတာ္ (၁)

စာေရးသူတို႔ ဘုရားဖူးခရီး လွည့္လည္ ခဲ့စဉ္က ဗုဒၶဂယာမွသည္ ရာဇၿဂိဳဟ္၊ ပါဋလိပုတ္၊ ေဝသာလီ၊ ကုသိနာရုံ၊ လုမၺိနီ၊ သာဝတၳိ၊ ဗာရာဏသီ ခရီးစဥ္အတိုင္း လွည့္လည္ ဖူးေျမာ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ ခုေတာ့ အဲဒီ ခရီးစဉ္အတုိင္း မေရးေတာ့ပဲ ျဖစ္စဉ္အတိုင္း ေရးပါ့မယ္။ ေရးတဲ့ အခါ ဖြား ပြင့္ ေဟာစံ ဆိုတဲ့ သံေဝဇနိယ ေလးဌာနကို အဓိက ေရးပါမယ္။ သို႔ေသာ္လည္း သံေဝဇနိယ ေလးဌာနထဲ မပါေပမဲ့ ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာအခ်ိဳ႕ အေၾကာင္းလည္း အလွ်ဉ္းသင့္သလို ထည့္ေရးပါဦးမယ္။ ဒါေၾကာင့္ အခု “ဖြား၊ ပြင၊့္ ေဟာ၊ စံ” ထဲက ပထမဆုံးျဖစ္တဲ့ အေလာင္းေတာ္ျမတ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူရာ လုမၺိနီႏွင့္ စၾကပါစို႔။

လုမၺိနီကို ဟို အရင္ကေတာ့ ရထားတတန္ ကားတစ္တန္ႏွင့္ သြားခဲ့ၾကရတယ္လို႔ သိရတယ္။ ခုေတာ့ ကားစင္းလုံး ငွါးၾကလို႔ သြားလာေရး လြယ္ကူလာတယ္။ ဘုရားဖူး ခရီးစဉ္ကားေတြက သာဝတၳိမွ လလုမၺိနီသို႔ သို႔မဟုတ္ ကုသိနာရုံမွ လုမၺိနီသို႔ သြားၾကပါတယ္။ သာဝတၳိမွ လုမၺိနီသို႔ ၂၂၂ ကီလုိမီတာ ေဝးၿပီး ကုသိနာရုံမွ လုမၺိနီသို႔ ၁၃၉ ကီလိုမီတာ ေဝးပါတယ္။

လုမၺိနီဆိုတာ အေရးၾကီးတဲ့ ဘုရားဖူးရာ ေနရာေတြထဲက တစ္ခုျဖစ္ပါတယ္။ ဟို … လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း သုံးေထာင္ေလာက္တုန္းကေတာ့ အပင္ခ်င္းဆိုင္ၿပီး အကိုင္းအခက္ေတြ ယွက္ႏြယ္ေနခဲ့တဲ့ လုမၺိနီသာေမာ အင္ၾကင္းေတာၾကီးေပါ့။ အခုေတာ့ အင္ၾကင္းပင္ တစ္ပင္မွ မေတြ႔ရပါဘူး။ ဒီေနရာဟာ ကပိလဝတၳဳျပည္ႏွင့္ ေဒဝဒဟျပည္တို႔ရဲ႕ အၾကားမွာ တည္ရွိတဲ့ ဥယ်ာဥ္ေတာပါ။ ခုေခတ္မွာေတာ့ နီေပါႏိုင္ငံ၊ Rupandehi District ထဲက ခရီးသြားေတြ စိတ္ဝင္စားတဲ့ ေနရာတစ္ခုေပါ့။ ဒီ ဥယ်ာဥ္ကို မနက္ေစာေစာပိုင္းကေန ညေနအေစာပိုင္းအထိ ႏိုင္ငံသားမ်ား အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာ ဘုရားဖူးေတြ လာေရာက္ လည္ပတ္ၾကတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဘုရားရွင္ရဲ႕ မယ္ေတာ္ မဟာမာယာေဒဝီဟာ အဲဒီေခတ္က ထုံးစံအရ မီးဖြားဖို႔ မိဘရပ္ထံ ျပန္ရာမွာ ခရီးဆုံးမေရာက္ခင္ သာယာ ၾကည္ႏူးဖြယ္ရာ ဒီလုမၺိနီ အင္ၾကင္းေတာမွာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သားေတာ္ သိဒၶတၳ ေဂါတမကို ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ သုတၱနိပါတက်မ္းက “လုမၺိနီဇနပုဒ္က သက်မ်ိဳးႏြယ္တို႔ရဲ႕ ရြာျဖစ္တဲ့ လုမၺိနီမွာ ဘုရားေလာင္းေတာ္ကို ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့တယ္”လို႔ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့လို႔ အဲဒီေနရာ အနီးမွာ ရြာရွိတယ္လို႔ ယူဆႏိုင္ပါတယ္။

ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူတာႏွင့္ ပတ္သက္လို႔ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ လယ္တီ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက -

“သေႏၶယူကာ၊ ဆယ္လၾကာေသာ္၊ မဟာသကၠရာဇ္၊ ေျခာက္ဆဲ့ရွစ္ၾကဳံ၊ ကဆုန္လျပည့္၊ ေသာၾကာေန႔ဝယ္၊ ခ်မ္းေျမ့စုံစီ၊ လုမၺိနီ၌၊ မဟီလိႈက္ဆူ၊ ဖြားေတာ္မူသည္။ ။ နတ္ လူေအာင္ၿမိဳ႕ လမ္းပါကို။။” လို႔ စပ္ဆို ပူေဇာ္ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

လုမၺိနီ ေနရာကို နီေပါ ေရွးေဟာင္းသုေတသနပညာရွင္ေတြ အထူးသျဖင့္ေတာ့ Khadga Samsher Rana ရဲ႕ အားထုပ္ဳကိဳးပမ္းမႈေတြေၾကာင့္ (၁၈၉၆) ခုႏွစ္မွာ ျပန္လည္ေတြ႔ရွိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပန္လည္ တူးေဖာ္ရွာေဖြတဲ့ ေနရာမွာ တရုပ္ခရီးသြား (ဘုရားဖူး ခရီးသည္)ရဟန္း ဖာဟီယမ္ Fa Xian ရဲ႕ မွတ္တမ္းမွတ္ရာေတြကို အသုံးျပဳခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

စကားစပ္လုိ႔ ဆိုရလွ်င္ ဖာ ဟီယန္ (337 – c. 422 CE) ဆိုတာ တရုပ္လူမ်ိဳး ဗုဒၶဘာသာ ရဟန္းေတာ္ တစ္ပါးပါ။ သူက နီေပါ၊ အိႏၵိယႏွင့္ သီရိလကၤာ ႏိုင္ငံေတြကို ဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္မ်ား ရယူဖို႔ ခရစ္သကၠရာဇ္ ၃၉၉ႏွင့္ ၄၁၂)ေတြမွာ သြားခဲ့တာပါ။ ေရာက္ရာအရပ္က မွတ္သားဖြယ္ရာ ထူးျခားတာေတြကို မွတ္တမ္းတင္ထားခဲ့တာမို႔ သူ႔မွတ္တမ္းေတြဟာ ခုေတာ့ ဗုဒၶဘာသာ သမိုင္းႏွင့္ စာေပအတြက္သာမက ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈအတြက္ပါ မ်ားစြာ အသုံးဝင္ေနပါတယ္။

အဲဒီမွာ အေရးအၾကီးဆုံးကေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ ဖြားျမင္ခဲ့တဲ့ “တိက်တဲ့ ေနရာ” ကို ဖူးျမင္ရျခင္းပါပဲ။ အဲဒီ ေနရာကို အထိမ္းအမွတ္ လုပ္ထားခဲ့ရာက ေနာက္ျပန္လည္ ေတြ႔ရွိခ့ဲတာ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မင္းသားဟာ ဘုရားမျဖစ္ခင္ကတည္းကိုက သူ႔ရဲ႕ ၾကီးျမတ္တဲ့ ႏွစ္လုံးသား၊ ထက္ျမက္တဲ့ ဥာဏ္ပညာ၊ ျပတ္သားတဲ့ သူ႔လုပ္ရပ္၊ ရဲစြမ္းတဲ့ သူ႔သတၱိ စတာေတြေၾကာင့္ ဒီေနရာကို နန္းတြင္းသူ နန္းတြင္းသားေတြ၊ သူ႔ကို ခ်စ္ခင္ ၾကည္ညိုသူေတြက သူေမြးဖြားခဲ့ရာ ေနရာလို႔ အမွတ္တရ အေနႏွင့္ မွတ္သားေျပာဆိုေလ့ ရွိေနခဲ့တဲ့ ေနရာ ျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။

ေနာင္အခါမွာ ေတာထြက္သြားေတာ့လည္း သူ႔ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုး လြမ္းဆြတ္သူေတြဟာ ဒီေနရာ ေရာက္ေလတိုင္း သူ႔ကို သတိတရ ရိွေနခဲ့ၾကၿပီး တမ္းတေျပာဆိုေနၾကေတာ့မွာပါပဲ။ ေလာကမွာ ဘုရားလို႔ ထင္ထင္ရွားရွား ျဖစ္ေတာ္မူတဲ့ အခါမွာေတာ့ မွတ္သားေျပာဆိုသူေတြ ပိုမ်ားလာမွာ အမွန္ပါပဲ။ ဒီနည္းႏွင့္ပဲ ဒီေနရာကို အစဥ္အဆက္ မွတ္သားခဲ့ကာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာ အထိမ္းအမွတ္ေတြ၊ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေတာ္ေတြ ျဖစ္လာခ၊ဲ့ မွတ္သားခဲ့တာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေတြးၾကည့္ရတာပါပဲ။

(ဆက္ပါဦးမည္)

ဘုန္းဉာဏ္

(ရိုက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာက္တိုင္ ဓာတ္ပုံက တင္ဖို႔ အစဉ္မေျပလို႔ http://en.wikipedia.org/wiki/Lumbini က ယူတင္လိုက္ပါတယ္။) 

ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးခရီး (၃)

လုမၺိနီဥယ်ဉ္ေတာ္ (၂)

Sal tree (အင္ၾကင္းပင္)

လုမၺိနီေနရာဟာ ကမၻာ့ အေမြ အႏွစ္မ်ားဆိုင္ရာ အစီအစဥ္ (World Heritage Program) အတြက္ အထူးအမည္စာရင္း တင္သြင္းခံခဲ့ရတဲ့ Unesco World Heritage Site ပါ။ ဒီေနရာမွာ စိတ္ဝင္စားဖြယ္ရာ ၾကည့္ရႈ ဖူးျမင္စရာမ်ားအျဖစ္ -

(၁) အေသာက ေက်ာက္စာတိုင္၊

(၂) မာယာေဒဝီေက်ာင္းေတာ္၊ 

(၃) ေရွးေဟာင္း ေရခ်ိဳးကန္၊ 

(၄) ေဗာဓိပင္၊

(၅) ေရွးေဟာင္း ေက်ာင္းကန္ အပ်က္အစီးမ်ားကို ၾကည့္ရႈ ဖူးျမင္စရာမ်ားအျဖစ္ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။  

(၁) အေသာက ေက်ာက္စာတိုင္

အေသာက ေက်ာက္စာတိုင္ကို ၂၄၉ ဘီစီတြင္ အေသာကမင္းၾကီး ဘုရားဖူးလွည့္လည္စဉ္ ျမတ္စြာဘုရား ဖြားျမင္ေတာ္မူရာ အရပ္၌ စိုက္ထူထားခဲ့ပါတယ္။ ယခု ျမင္ေတြ႔ရေသာ ေက်ာက္တိုင္၏ မျမင့္သည္ ၁၃ ေပႏွင့္ ၆ လက္မ ရွိၿပီး လုံပတ္သည္ ၇ ေပ ၃ လက္မရွိပါတယ္။ ေျမထဲတြင္ ၁၀ ေပေလာက္ ျမွပ္ကာ ခိုင္ခိုင္ ခံ့ခံ့ စိုက္ထူထားေၾကာင္း သိရပါသည္။ ခုႏွစ္ရာစု ေအဒီေလာက္တြင္ ဤေနရာသို႔ ဖုရားဖူးေရာက္လာခဲ့ေသာ တရုပ္ရဟန္းေတာ္ အရွင္ ဟူအင္စံက သူ၏ မွတ္တမ္းထဲတြင္ ဤေက်ာက္တိုင္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ “အေသာက ေက်ာက္တိုင္သည္ ႏွစ္ပိုင္းက်ိဳးေန၍ ျမင္းရုပ္ရွိေသာ အထက္ပိုင္းသည္ ေျမေပၚ၌ လဲေနေၾကာင္း” ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ (အရွင္ ပညိႏၵာဘိဝံသ၊ “အိႏၵိယ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ”၊ တိပိဋက နိကာယ ဥပ႒ာက အဖြဲ႔၊ ၁၉၉၂ ။ စာ ၃၂)

သိဒၶတၳမင္းသား ဖြားေတာ္မူရာ အထိမ္းအမွတ္ အေသာက ေက်ာက္တိုင္

ေက်ာက္တိုင္ေပၚ၌ ျဗာဟၼီ အကၡရာျဖင့္ စာေၾကာင္း ငါးေၾကာင္း ေရးထိုးထားပါတယ္။ အဲဒီ စာေၾကာင္းေတြကို အခုေခတ္လူေတြ နားလည္ဖို႔ ပါဠိ၊ အဂၤလိပ္ႏွင့္ အျခားဘာသာတစ္ခုႏွင့္ ေၾကးျပားတစ္ခုေပၚမွာ ဘာသာျပန္ ေရးျပထားပါတယ္။ (နီေပါဘာသာႏွင့္ ေရးထိုးထားဟန္တူပါတယ္။ မေမးခဲ့ရလို႔ အတိအက် မသိပါဘူး။) ေရထိုးထားခဲ့တာက -

အေသာကေက်ာက္တိုင္ေပၚက စာ (ဘာသာျပန္)

“ေဒဝါနံ ပိယဒႆီ (အေသာက) မည္ေသာ ဘုရင္ မင္းျမတ္သည္ အဘိသိက္ခံယူၿပီးေနာက္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ ေျမာက္ကာလ၌ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ ၾကြခ်ီေတာ္မူလာခဲ့ေပသည္။ ဤေနရာ၌ သက်မုနိဗုဒၶ ဖြားျမင္ေတာ္မူရကား (ဖြားျမင္ေတာ္မူရာ) အမွတ္အသားျဖစ္သည့္ ေက်ာက္တုံးကို ရွိခုိးပူေဇာ္ေတာ္မူၿပီး ေက်ာက္တိုင္ တစ္တိုင္ကုိလည္း စိုက္ထူေတာ္မူခဲ့ေပသည္။ ဤေနရာ၌ ရွင္ေတာ္ျမတ္ ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီးရကား လုမၺိနီရြာ၏ အခြန္ေတာ္ကို ရွစ္ဖို႔ တစ္ဖို႔သို႔ ေလွ်ာ့ခ်ေတာ္မူသည္” လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။

(၂) မာယာေဒဝီေက်ာင္းေတာ္ 

မာယာေဒဝီေက်ာင္းေတာ္ ဆိုတာကေတာ့ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ကို ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေနရာလို႔ ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ေရွးေဟာင္းေက်ာင္းေတာ္ကို ဘုရားဖူးေတြ ၾကည့္လို႔ အဆင္ေျပေအာင္ သင့္ေတာ္သလို ျပန္လည္ ေဆာက္လုပ္ထားပါတယ္။ အဲဒီမွာ အခု ေတြ႔ျမင္ႏိုင္တာက ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သိဒၶတၳမင္းသားကို ဖြားျမင္ေတာ္မူပုံ ထြင္းထုထားသည့္ ေက်ာက္ျပားတစ္ခ်ပ္ကိုပါ။  ဒီပုံဟာ ေက်ာက္စာထဲမွာ ေဖာ္ျပထားသည့္အတိုင္း အေသာက မင္းၾကီး ထုလုပ္ၿပီး စိုက္ထူခဲ့သည့္ ရုပ္ပုံမွ ပုံတူ ကူးထားတဲ့ ရုပ္ပုံ ျဖစ္ေလမည္လားလို႔ အခ်ိဳ႕ကလည္း ေတြးၾကပါတယ္။ ေရွးက ထုလုပ္ခဲ့တဲ့ ေျခရာတစ္ခုလဲ ရွိပါတယ္။ မယ္ေတာ္ မာယာရဲ႕ ေျခရာ အထိမ္းအမွတ္လို႔ ထင္တာပါပဲ။

(၃) ေရွးေဟာင္း ေရခ်ိဳးကန္  

ေရွးေဟာင္း ေရခ်ိဳးကန္ (Puskarini or Holy Pond) ကေတာ့ အစဥ္အလာအရ မီးမဖြားမီ မယ္ေတာ္ မာယာေဒဝီ ေရႏွစ္ (ေရစိမ္)တဲ့ ကန္ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ အခ်ိဳ႕ကလည္း အေလာင္းေတာ္မင္းသားကို ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီးသည့္ အခါ ေရသုံးသပ္ေပးရာ အရပ္လို႔ ဆိုၾကပါတယ္။ အထက္မွာ ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ တရုပ္ရဟန္းေတာ္ အရွင္ ဟူအင္စံက သူရဲ႕ မွတ္တမ္းထဲမွာ ဤေရကန္ကို ၾကည္လင္ သန္႔ရွင္းသည့္ ေရရွိေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ပါေသးတယ္။

ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ဘုရား အေလာင္းေတာ္ကို ေရသုံးသပ္ေပးရာ ေရကန္

(၄) ေဗာဓိပင္

ေဗာဓိပင္ တစ္ပင္ကို ေတြ႔ရေပမဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းကို စာေရးသူ မသိပါ။ အထိုက္အေလွ်ာက္ ရွာေဖြ ဖတ္ရွဳၾကည့္ေပမဲ့ မေတြ႔မိေသးပါဘူး။ (ဒီစာေတြကို ေႏွာင္မွာ ျပဳျပင္ ျဖည့္စြက္သြားဖို႔ စိတ္ကူးရွိပါတယ္။ ေတြ႔လွ်င္ေတာ့ အဲဒီအခါမွာ ျဖည့္စြက္ ေဖာ္ျပေပးပါ့မယ္။)

(၅) ေရွးေဟာင္း ေက်ာင္းေတာ္ရာ

အလြန္တရာ ခမ္းနား ၾကီးက်ယ္ခဲ့ဟန္တူတဲ့ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးရဲ႕ အုတ္ျမစ္ကိုလည္း အဲဒီ လုမၺိနီဥယ်ာဥ္ထဲမွာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏွစ္ရာစု ဘီစီေခတ္က ျဖစ္ေၾကာင္း စာတမ္းေလးေတြ ေရးခ်ိတ္ထားတာ ေတြ႔ရပါတယ္။ ႏွစ္ရာစု ဘီစီေခတ္က ေစတီေတာ္ေျခာက္ဆူတန္း အုတ္ျမစ္ေတြ၊ အဲဒီေခတ္ကပဲ တည္ထားခဲ့တဲ့ ေလးေထာင့္ေစတီေတာ္ၾကီးရဲ႕ အုတ္ျမစ္၊ ႏွစ္ရာစု ဘီစီ - ႏွစ္ရာစု ေအဒီေခတ္မွ ေက်ာင္းေတာ္ရာ စသည္တို႔ကိုလည္း ၾကည့္ရွဳေလ့လာႏိုင္ပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာဝင္ သူေတာ္စင္ ဘုရားဖူး ခရီးသည္ အေနႏွင့္ကေတာ့ ဘုရားရွင္ဖြားျမင္ေတာ္မူခဲ့ရာကို ဖူးေျမာ္ ၿပီး ဗုဒၶရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို အထပ္ထပ္ ရြတ္ဆိုျခင္း သို႔မဟုတ္ ပြားမ်ားျခင္း၊ မျမဲတဲ့ သခၤါရသေဘာ၊ ျမဲတဲ့ ေသျခင္းသေဘာတို႔ကို သတိယကာ သံေဝဂယူျခင္း၊ ခမ္းနား ၾကီးက်ယ္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္း ကန္ အေဆာက္အဦပ်က္ေတြကို ၾကည့္ၿပီး အျမဲတဲ့ အနိစၥသေဘာကို ေစာေၾကာ ဆင္ျခင္ ရွဳမွတ္ျခင္းျဖင့္ ဘာဝနာကုသိုလ္ ပြားမ်ားသင့္ေၾကာင္းပါ။

ဝန္ခံခ်က္။ ။ ေဗာဓိပင္ႏွင့္ ေရကန္ပုံကို http://en.wikipedia.org/wiki/Lumbini မွ ယူပါသည္။
 
ရည္ညႊန္း။
၁။ အရွင္ ပညိႏၵာဘိဝံသ၏ အိႏၵိယ ျမန္မာ ဗုဒၶဘာသာ၊ တိပိဋက နိကာယ ဥပ႒ာက အဖြဲ႔၊ ၁၉၉၂ ။ စာ ၃၂။
၂။ http://en.wikipedia.org/wiki/Lumbini

(မွတ္ခ်က္။ ။ ဘုန္းဉာဏ္ Wisdom of Dhamma ရဲ႕ ခရီးသြားေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ မွ်ေ၀သည္။) 

Read More

ေျမာက္ဦး ပုံရိပ္လႊာ

ေျမာက္ဦး၊ ေက်ာက္ေတာ္နဲ႔ အနီး၀န္းက်င္ ရခိုင္ပုံရိပ္မ်ား

Read More

ရခိုင္ ေျမာက္ဦးခရီး - ၂၀၁၁

မိုးစက္ေမွာ္ရဲ႕ ခရီးသြား ေဆာင္းပါးကို ျပန္လည္ ေ၀မွ်ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္သား ကၽြန္ေတာ္ ေျမာက္ဦးကို ပထမဆုံးအႀကိမ္ ေရာက္ဖူးတာ အသက္ ၃၅ ႏွစ္ထဲ ေရာက္မွပါ။ တိတိက်က် ေျပာရရင္ အခုႏွစ္ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ဧၿပီလထဲမွာ သႀကၤန္မတိုင္ခင္ေလးမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ အလြန္သေဘာက်သြားခဲ့ပါတယ္။

စကားစပ္လို႔ ေျပာရရင္ အခုႏွစ္ မတ္လနဲ႔ ဧၿပီလထဲမွာ ျမန္မာျပည္ အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္ ကၽြန္ေတာ္ သြားႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အေရွ႕ဘက္ဆို ရွမ္းျပည္ အင္းေလး၊ ပင္းတယ၊ အေနာက္ဘက္ဆိုရင္ေတာ့ စစ္ေတြ၊ ေျမာက္ဦး၊ ေက်ာက္ေတာ္ေပါ့။ ေတာင္ဘက္ဆို ထား၀ယ္ဘက္ကို ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေျမာက္ဘက္မွာေတာ့ ျမစ္ႀကီးနားအထိ တက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ အလယ္ဘက္ဆို မႏၱေလးနဲ႔ ေအာက္နည္းနည္းက်တဲ့ ျပည္ကိုလည္း တေခါက္အေရာက္ သြားခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီမွာ ထူးျခားတာ ဘာေတြ႕သလဲဆိုေတာ့ အစစ္အေဆးမ်ားလြန္းတဲ့ ရန္ကုန္-ထား၀ယ္ ခရီးစဥ္မွာ ေတာထဲ ေတာင္ထဲ ဘတ္စ္ကား ျဖတ္ေမာင္းရေတာ့ လက္နက္ကိုင္ေတြ ေတြ႕ေလမလား ဆိုၿပီး စိတ္ပူခဲ့မိပါတယ္။ မသြားခင္ မိတ္ေဆြတခ်ဳိ႕က ေျခာက္လုံးလွန္႔လုံးေတြ ေျပာလိုက္တာကိုးဗ်…၊ ကံေကာင္းလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ အဲ… ဒါေပမဲ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ေမလထဲမွာလားေတာ့ မသိ၊ လက္နက္ကိုင္ေတြက ထား၀ယ္သြားတဲ့ လမ္းမွာ ခရီးသည္တင္ကားကို ပစ္ခတ္တာေတြ ရွိခဲ့တယ္လို႔ ၾကားရျပန္ေတာ့ စိတ္မေကာင္းပါဘူး။

တခါ မႏၱေလးနဲ႔ ျပင္ဦးလြင္မွာေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လထဲမွာပဲ ဗုံးေတြကြဲပါတယ္။ ေစ်းခ်ဳိဟုိတယ္၊ ေစ်းခ်ဳိေရွ႕… အဲဒီေနရာေတြကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ သြားခဲ့ပါေသးတယ္။ ေတာ္ပါေသးရဲ႕… ျမန္မာျပည္ႀကီး အလည္အပတ္ သြားရတာလည္း စိတ္ပူပန္စရာ… မေတာ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ သြားလာေနတုန္း ကြဲတဲ့ေနရာမွာ ရွိေနမယ္ဆို အခုလို စာေလးေတာင္ ေရးႏိုင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။

အဆိုးဆုံးက ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ျမစ္ႀကီးနား…။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ဇြန္လ ဒုတိယပတ္ကစၿပီး အစိုးရတပ္နဲ႔ ကခ်င္လြတ္လပ္ေရးတပ္ KIA တို႔ တိုက္ၾက၊ ခိုက္ၾက၊ ရန္ေစာင္ၾကတာအျပင္ တံတားခ်ဳိးလိုက္၊ လမ္းဖ်က္လိုက္ လုပ္ေနၾကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္သာ အဲဒီေရာက္ေနတုန္း အခုလို ရထားလမ္း မုိင္းဗုံးခြဲ၊ တံတားခ်ဳိးနဲ႔ဆို ရန္ကုန္ေတာင္ ျပန္ေရာက္ပါ့မလား မသိဘူးလို႔ ေတြးမိျပန္ပါတယ္။

စစ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ မေကာင္းပါဘူးလို႔ လူတိုင္းသိတာမ်ဳိး ေျပာတာထက္ တျခား ကၽြန္ေတာ္ ဘာမ်ား လုပ္ႏိုင္ပါမလဲ။ စစ္ကို ဖန္တီးတဲ့ သူေတြ အမ်ားႀကီး စဥ္းစားၾကဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ ျပည္သူေတြဟာ တိရစၦာန္ေတြ မဟုတ္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တိရစၦာန္ေတြကိုေတာင္ တန္ဖိုးထားလို႔ ခ်စ္ၾကေသးတာပဲ မဟုတ္လား။

အခုေတာ့ ေျမာက္ဦးမွာ ေရႀကီးသြားခဲ့ၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ သြားခဲ့တဲ့ ေနရာေတြမွာ အခုလို ျဖစ္ေနေတာ့ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိတယ္။ ေနာက္ၿပီး ငါ ကံေကာင္းလို႔ လို႔လည္း ေတြးမိေသးတယ္။ လူဆိုတာ ေကြးေသာလက္ မဆန္႔ခင္၊ ဆန္႔ေသာလက္ မေကြးခင္ ေသသြားႏိုင္တယ္ မဟုတ္လား။ ေနာက္ၿပီး အစားမေတာ္ တလုတ္၊ အသြားမေတာ္ တလွမ္းဆိုတာ ရွိတယ္ မဟုတ္လား။ မစားဘူးလို႔ စားပါတယ္ အခန္႔မသင့္လို႔ ေသ၊ မေရာက္ဘူးလို႔ သြားပါတယ္ ဒုကၡေရာက္လို႔ ေသ ဆိုရင္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မလဲ။

ကဲ ေျမာက္ဦးအေၾကာင္းေလး ဆက္ၾကဦးစို႔…။ ေျမာက္ဦးကို သြားဖို႔ ရန္ကုန္ကေန ရခိုင္ျပည္နယ္ရဲ႕ၿမိဳ႕ေတာ္ စစ္ေတြကို ေလယာဥ္နဲ႔ အရင္ သြားရပါတယ္။ အဲမႏၱေလး ေလေၾကာင္းလိုင္းက လက္မွတ္လြယ္တာနဲ႔ လက္မွတ္ျဖတ္ေတာ့ အသြား ၈၀၀၀၀ က်ပ္၊ အျပန္ ၈၀၀၀၀ က်ပ္ ၀ယ္ရပါတယ္။ ဆန္းဖား ေလယာဥ္ လက္မွတ္အေရာင္းဌာနမွာ ၀ယ္တာ လြယ္လြယ္ပဲ အဆင္ေျပပါတယ္။

ဧၿပီလ ၁၂ ရက္

မနက္ ၆ နာရီအမွီ ေလယာဥ္ကြင္း အေရာက္ဆင္းရတယ္၊ ေလယာဥ္ပ်ံက မနက္ ၇ နာရီ ထြက္မွာကိုး။ အဲမႏၱေလးေလယာဥ္ စီးတာမွာ ထူးျခားခ်က္ကေတာ့ ေလယာဥ္မယ္ေတြ စကားေျပာတာ အဂၤလိပ္-ျမန္မာ ႏွစ္ဘာသာစလုံးကို ပီပီသသ ၾကည္ၾကည္ျမျမ ေျပာတာပါပဲ။ စကားကို ေပါ့ေပါ့ မေျပာဘူး၊ ပဲသံ မပါဘူး။ ခရီးသည္ နားလည္ေအာင္ ျပတ္ျပတ္သားသား ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ေျပာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္စီးတဲ့ ေလယာဥ္က အဲဒီေလယာဥ္မယ္ပဲ အဲဒီလို ေျပာသလားေတာ့ မသိပါဘူး။

အရင္စီးဖူးတဲ့ အဲပုဂံေရာ၊ ျမန္မာ့ေလေၾကာင္းကပါ ေလယာဥ္မယ္ေတြ စကားေျပာတဲ့အခါ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္နဲ႔ ဒါမွမဟုတ္ ပဲသံနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္နားထဲ အ၀င္မေခ်ာပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ စဥ္းစားထားပါတယ္၊ ရည္စားထားရင္ေတာင္ အဲဒီလို မထိတထိ ေျပာတဲ့၊ လိုတာထက္ ပဲသံမ်ားတဲ့ ေကာင္မေလးကို မႀကိဳက္ဘူးလို႔…၊ ပီပီျပင္ျပင္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ လူနားလည္ေအာင္ ေျပာႏိုင္တဲ့ မိန္းကေလးမ်ဳိးပဲ ရွာမယ္လို႔…။

ဒီလိုနဲ႔ တနာရီသာသာ စီးလိုက္ေတာ့ မနက္ ၈ နာရီနဲ႔ မိနစ္ ၂၀ မွာ စစ္ေတြ ေလယာဥ္ကြင္း ေရာက္တယ္။ တထပ္အေဆာက္အဦ ေလယာဥ္ကြင္းေလးပါပဲ၊ ေလယာဥ္ကြင္းထဲမွာကို သစ္ပင္ေတြ ရွိေနေတာ့ စိမ္းစိမ္းစိုစိုေလး ျဖစ္ေနတာကို သေဘာက်သလို ရင္ထဲလည္း ေအးခ်မ္းသြားပါတယ္။

စစ္ေတြေလဆိပ္ကေန ေလွဆိပ္ကို တကၠစီခက တေယာက္ကို ၂၀၀၀ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ဒါေတာင္ လူစုစီးတာေနာ္…၊ တေယာက္တည္း တစီးသြားတာ မဟုတ္ဘူး။ ရန္ကုန္မွာ တေယာက္ထဲ တကားလုံးစီးမွ ေပးရတဲ့ေစ်းကို စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ ပါပေလကာ ကားေနာက္ခန္းက စီးၿပီး ၂၀၀၀ က်ပ္ ေပးလိုက္ရေတာ့… ေအာ္… နယ္ေတြမွာ ကားရွားေတာ့ ကားခကလည္း ေစ်းႀကီးသကိုးလို႔ပဲ တြက္မိပါတယ္။

အဲဒီကေန ေလွဆိပ္ေရာက္၊ ေလွရွာလိုက္တာ ေလွတစီး ရပါတယ္။ စစ္ေတြကေန ေျမာက္ဦးကို ကုလားတန္ျမစ္ေၾကာင္းအတုိင္း ခုတ္မွာ…။ စကားမစပ္ ကုလားတန္ျမစ္ႀကီးက ငယ္ငယ္က ပထ၀ီ၀င္ ဘာသာရပ္ထဲမွာ ေအာ္က်က္ခဲ့လို႔ သိေနတာ… အခုလက္ေတြ႕ ျမင္ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ဗ်ာ အလြန္ခ်စ္မိတာပါပဲ။ ရခိုင္သားတုိ႔ သန္႔ရွင္းလွပတဲ့ ကုလားတန္ကို ပိုင္ရတာနဲ႔တင္ ေသလို႔ ရေနပါၿပီ။ ျမစ္ျပင္ႀကီးက စိမ္းလို႔လွလို႔… က်ယ္ေျပာလိုက္တာကလည္း မ်က္စိ အေတာ္ေကာင္းမွ တဖက္ကမ္းကို ျမင္ႏိုင္တာကလားဗ်ာ။

အဲ… ေလွကိုလည္း တကၠစီလိုပဲ စပ္စီးရတာပါပဲ။ စစ္တပ္ေလွႀကီး တစင္းလုံး ခရီးသည္ ေလးေယာက္၊ တေယာက္ကို ၁၅၀၀၀ က်ပ္။ မွန္းေျခ စစ္ေတြနဲ႔ ေျမာက္ဦးကို ၆ နာရီေလာက္ ခုတ္ရတာဗ်၊ သာသာပဲ ခုတ္လို႔လားေတာ့ မသိဘူး။ ပလက္ကုလားထိုင္ တလုံးစီေပးထားေတာ့ ပလက္ကုလားထိုင္မွာ ေမွးလိုက္၊ ခ်စ္လြန္လြန္းလို႔ ျမစ္ႀကီးကို ၾကည့္လိုက္၊ မေနႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္လာရင္ ဓာတ္ပုံထရိုက္လိုက္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့တာပါပဲ။

သမိုင္း၀င္ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ ေျမာက္ဦးက ရခိုင္ဘုရင္ေတြရဲ႕ ေရွးေဟာင္း ဘုရားေတြ မဖူးရေသးဘူး၊ ကုလားတန္ျမစ္ႀကီး ျမင္ရတာနဲ႔တင္ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ ဒီ ခရီးတန္သကြာလို႔ ေတြးေနၿပီး အားရေက်နပ္မဆုံး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ျမစ္တစင္းကို ဒီေလာက္ တခါမွ မခ်စ္ဖူးပါဘူး၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ေျပာရရင္ မိခင္ ဧရာ၀တီလို႔ တင္စားၾကတဲ့ ဧရာ၀တီျမစ္ကိုေတာင္ ဒီလို မခ်စ္ခဲ့ဖူးေသးဘူး။ ေလွႀကီးကလည္း ခရီးသည္ေလးေယာက္ အတြက္ေတာ့ အေတာ္ႀကီးတဲ့ ေလွႀကီးပါ၊ သစ္သားေလွႀကီးေပါ့။ စက္သံကလည္း ပထမေတာ့ ညံလို႔ဗ်၊ ေနာက္ေတာ့လည္း ျမစ္ျပင္က်ယ္ႀကီးမွာ စက္သံဟာ ေရာ့ေရာ့သြားတာေပါ့။

မထင္ထားတာက ေလွက ထမင္းေကၽြးတာပါ။ ဟုတ္တာေပါ့… ကၽြန္ေတာ္မွာက အိပ္ေဆာင္ မုန္႔ေလးပဲေလး ပါေပမယ့္ ထမင္းေတာ့ စားခ်င္တာပါပဲ။ အဲဒီမွာ ေလွက ကပၸတိန္ (သူႀကီး) က ခင္ဗ်ားတို႔ကို ထမင္း ေကၽြးမယ္လို႔ ေျပာလာပါတယ္။ ဘာေျပာေကာင္းမလဲဗ်ာ… ၀မ္းသာသြားတာေပါ့။ ေနာက္တခုက ေဒသစာ၊ ရခိုင္စာ၊ ေလွစာ စားရမွာကိုလည္း ကၽြန္ေတာ္က ျမည္းစမ္းၾကည့္ခ်င္တာကိုး…၊ ငါးဟင္းေရက်ဲေလးနဲ႔ (ရခိုင္ေတြက ဆီေလွ်ာ့ သုံးေလသလား) ထမင္းေကၽြးတာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သုံးပန္ကန္ေလာက္ အုပ္ထည့္လိုက္တာပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္က ငါးဟင္းဆို အဲဲဒီလို ေရက်ဲ သိပ္ႀကိဳက္တာဆုိေတာ့ ဗိုက္ဆာဆာနဲ႔ အေတာ္ စားေကာင္း သြားပါတယ္။

ထမင္းစားၿပီး ပလက္ကုလားထိုင္ေလးမွာ ေမွး၊ ေကာ္ဖီမစ္ကုိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အရသာခံေသာက္၊ ကုလားတန္ျမစ္ႀကီးကို ျဖတ္သန္းတိုက္ခိုက္ေနတဲ့ ေလေအးေအးကို မွ်င္းရႈ၊ ေလွကို လာရိုက္ေနတဲ့ လိႈင္းသံကို အာရုံစိုက္ၿပီး နားေထာင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဇိမ္က်သလို မက်သလုိနဲ႔ အေတာ္ႀကီးကို အလုပ္ရႈပ္ေနပါေတာ့တယ္။

ညေနေစာင္း မေရာက္တေရာက္မွာ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕မွ ႀကိဳဆိုပါ၏ ဆိုတဲ့ ကမ္းကို ကပ္တယ္၊ ကမ္းနားမွာပဲ သႀကၤန္နားနီးလို႔လား မသိဘူး၊ ရခိုင္က်င္ပြဲ (နပန္း) တပြဲ ကစားေနတာ ေတြ႕တာနဲ႔ အေျပးအလႊား သြားၾကည့္ၿပီး ဓာတ္ပုံေလး ဘာေလး ရိုက္လိုက္ေသးတယ္။ ၿပီးမွ ေလွဆိပ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းတဲ့ နန္းၿမိဳ႕ေတာ္ တည္းခုိခန္းမွာ တည္းလိုက္တယ္။ တည ၈၀၀၀ နဲ႔ ၁၀၀၀၀ က်ပ္ အမ်ဳိးအစား ရွိတယ္။ ဘန္ဂလိုပုံစံ ေနခ်င္လည္း ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သြားခ်ိန္က ဧည့္ခ်ိန္ မဟုတ္ေတာ့ လူမရွိဘူး။

အဲဒီညကေတာ့ တျခားသြားစရာအတြက္ အခ်ိန္လည္း မဟုတ္ေတာ့တာနဲ႔ ထမင္းထြက္စားၿပီး အိပ္လိုက္တယ္။ ေနာက္တရက္မွ ေျမာက္ဦးက ဘုရားစုံနဲ႔ ေက်ာက္ေတာ္ မဟာမုနိ ဖူးမယ္လို႔ တြက္လိုက္တယ္။ သဘက္ခါ မနက္ပိုင္း ေရအတက္မွာ ေလွနဲ႔ စစ္ေတြ ျပန္ထြက္ရမွာကိုးဗ်။

ေနာက္ေန႔မနက္က်ေတာ့ ေက်ာက္ေတာ္နဲ႔ ေျမာက္ဦး ဘုရားစုံဖူးဖို႔ ၀ီလီဂ်စ္တစီးကို တေနကုန္ ငွားလိုက္တယ္။ ေမာင္းသူနဲ႔ ဆီအပါ တရက္စာ ၆၀၀၀၀ က်ပ္ ေပးရတယ္။ မနက္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ၿပီးတာနဲ႔ ေက်ာက္ေတာ္ မဟာမုနိဖူးဖို႔ ထြက္လာခဲ့ၾကတယ္။ ကားလမ္းကေတာ့ ဆိုးသလား မေမးနဲ႔၊ ကၽြန္ေတာ့္ ဖင္ပိန္ပိန္မွာ အခုထက္ထိ နာေနေသးတယ္။

လမ္းမွာ ေျမာက္ဦး ရထားလမ္းေဖာက္ေနတာ ေတြ႕တယ္။ ဘူဒိုဇာႀကီးေတြနဲ႔ ေျမတူး၊ ေျမဖို႔၊ လမ္းေၾကာင္းေဖာ္၊ ေတာင္ေၾကာလွီး လုပ္ေနၾကတယ္။ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕မွာ ရထားလမ္း ေဖာက္တာျဖစ္လို႔ အဖိုးတန္ သမိုင္းအေမြအႏွစ္ ယဥ္ေက်းမႈ လက္ရာေတြ မပ်က္စီး မထိခိုက္ပါေစနဲ႔လို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။

ေနာက္ၿပီး စစ္ေတြ-ရန္ကုန္ လမ္းရဲ႕ တစိတ္တပိုင္းအျဖစ္ ပုဂၢလိကကို တာ၀န္ယူေဖာက္လုပ္ေစၿပီး လမ္းအသုံးျပဳခ ေကာက္ခံခြင့္ေပးမယ့္ ပုဂၢလိက လမ္းပိုင္းေတြ ေဖာက္ေနတာကိုလည္း ေတြ႕တယ္။ ဖုန္တေထာင္းေထာင္းနဲ႔ လုပ္ငန္းခြင္ဟာ ရခိုင္မုနိ ဘုရားမုခ္ဦးအ၀င္မွာ ထင္ထင္ရွားရွား ေတြ႕ရတယ္။

ေျမာက္ဦးကေန ရခုိင္ေက်ာက္ေတာ္မုနိအထိ မိုင္ ၂၀ ေလာက္ပဲ ေ၀းေပမယ့္ လမ္းက ဆိုးလြန္းေတာ့ ဂ်စ္ကားနဲ႔ကို အခ်ိန္ ႏွစ္နာရီေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။ ဘုရားေရာက္ေတာ့ ရခိုင္မုနိကို ဖူးမ၀ပါပဲ။ ေရႊသကၤန္းေတြလည္း ကၽြန္ေတာ္ ကပ္လွဴၿပီး ရခိုင္ျပည္အပါအ၀င္ ျမန္မာတျပည္လုံး တုိင္းျပည္ႀကီး ေအးခ်မ္းသာယာ ပါေစေၾကာင္း၊ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ လူ႔အခြင့္အေရးေတြ အျမန္ဆုံး တိုးတက္ရရွိ ပါေစေၾကာင္း ဆုေတြေတာင္းရတာေပါ့။

ဆုေတြ တကယ္ျပည့္ေအာင္လည္း တပည့္ေတာ္ ကိုယ္စြမ္း ဥာဏ္စြမ္း ရွိသေရြ႕ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ပါမယ္လို႔… ဘုရားကို ေလွ်ာက္ထားရတာေပါ့။ ေတာ္ၾကာ… ဘုရားကိုပဲ တာ၀န္ အကုန္ေပးၿပီး ကိုယ္က ဘာမွ မလုပ္ဘဲေနလို႔ ဆုမျပည့္ခဲ့ရင္ ဘုရားကပဲ တန္ခိုး မရွိသလိုလို ျဖစ္ေနဦးမယ္ မဟုတ္လား။

အဲဒီကေန ေက်ာက္ေတာ္ေစ်း သြားၾကည့္ဦးမလားဆိုၿပီး သေဘာေကာင္းတဲ့ ကားဒရိုင္ဘာက ေမးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သြားၾကတယ္။ မင္းသား ရန္ေအာင္နဲ႔ မင္းသမီး ေမသန္းႏုတို႔ ႀကံ့ခိုင္ေရးကား ရိုက္ခဲ့ၾကတဲ့ ကစၦပနဒီ တံတားႀကီးကိုလည္း ျဖတ္သန္းၾကတယ္။ ဒီတံတားႀကီးကေတာ့ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ထိုးခဲ့တာပါ။ ဒါေလးေတာ့ ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ တံတားႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။

ေက်ာက္ေတာ္ေစ်းေရွ႕မွာေတာ့ ရခိုင္သႀကၤန္အတြက္ မ႑ပ္ေတြ ထိုးလို႔ ျပင္ဆင္ေနၾကပါၿပီ။ ေစ်းကလည္း ေနာက္ဆုံးရက္လား မသိပါဘူး၊ ေရာင္းေနတုန္းပါပဲ။ ေက်ာက္ေတာ္ေစ်းနား ပတ္၀န္းက်င္က ရပ္ကြက္ေတြကို တပတ္ပတ္ၾကည့္ၿပီး ေက်ာက္ေတာ္မုနိေရွ႕က ထမင္းဆိုင္မွာ ေန႔လယ္စာ ျပန္စားၾကပါတယ္။ ထမင္းစား ၿပီးေတာ့ ဖူးမ၀ႏိုင္ေသးတဲ့ မဟာမုနိကို တေၾကာ့ျပန္ ဖူးၾကပါတယ္။ အဲဒီလိုဖူးေတာ့ စစ္တိုင္းမွဴးအေမ ဘုရားလာဖူးတယ္ဆိုလို႔ လူေတြရႈပ္ေနတာနဲ႔ ခပ္သြက္သြက္ ကန္ေတာ့ၿပီး ေျမာက္ဦးက ဘုရားေတြ ဖူးဖို႔ ျပန္ခဲ့ၾကပါတယ္။

အျပန္လမ္းမွာ ေ၀သာလီဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရားႀကီးကို ၀င္ဖူးခဲ့ေသးတယ္။ အဲဒီမွာလည္း တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ “မရမာႀကီး“ မိသားစုတစုနဲ႔ ေတြ႕တယ္။ သူတို႔လည္း ဘုရားကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ယုံယုံၾကည္ၾကည္ ရွိခိုးၾကတာပါပဲ။ စကားစပ္လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတုိ႔က ဘုရားအမ်ဳိး(အႏြယ္)ေတြလို႔ ေျပာတာပါပဲ။ မွတ္ပုံတင္ေတာင္ ထုတ္ျပလိုက္ေသးတယ္။ ပဌာန္းဆက္ေတြ လာေတြ႕ၾကာတာလို႔ပဲ ေအာက္ေမ့မိပါတယ္။

ညေနခင္းမွာေတာ့ ညေနဆည္းဆာ မတိုင္ခင္ေလး ရခိုင္ေျမာက္ဦးေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈနယ္က ဘုရားေတြ ႏိုင္သေလာက္ အေျပးအလႊား ဖူးၾကပါတယ္။ ေလာကမာရ္ေအာင္ဘုရား၊ ဘုရားေပၚဘုရားႀကီး၊ ရွစ္ေသာင္း၊ ကိုးေသာင္း၊ ထုကၠသိန္၊ ရတနာပုံဘုရားနဲ႔ တျခားဘုရားေတြလည္း အမ်ားႀကီးပါပဲ။ အဲဒီမွာ သႀကၤန္မတိုင္ခင္မို႔ ဘုရားကို ေရလာသပၸာယ္ၾကတဲ့ ရခုိင္သူပ်ဳိျဖဴေခ်ာေတြလည္း ေတြ႕ပါတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ဘုရားေရခ်ဳိးတယ္လို႔ပဲ ရိုးရိုးေျပာပါတယ္။ သူတို႔ေျပာသလိုဆို ဘုရားက ညစ္ပတ္တာေပါ့၊ တႏွစ္မွတခါ သူတုိ႔လာမွ ေရခ်ဳိးတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဂ်စ္ကားတစင္းနဲ႔ ဘုရားအေျပးအလႊားဖူးရင္း ေမွာင္လာေတာ့တယ္။ မေမွာင္ခင္ေလးမွာ ေျမာက္ဦး နန္းေတာ္ရာကုန္းကိုလည္း သြားၾကည့္လိုက္ေသးတယ္။ ေျမာက္ဦးက အဲဒီ ယဥ္ေက်းမႈနယ္ေျမလို႔ေခၚတဲ့ ဘုရားပရိ၀ုဏ္ေတြ အတြင္းမွာလည္း လူေနရပ္ကြက္ေတြက ရွိေနတယ္။ ဘဂၤလားအိုးလို႔ ေခၚၾကတဲ့ ဖင္ႀကီးႀကီး လည္ပင္းေသးေသး ဒန္အိုးျဖဴျဖဴေတြနဲ႔ ေရခပ္ေနတဲ့ ရခိုင္လုံမငယ္ေတြ၊ ေစ်းသည္ေစ်း၀ယ္ေတြ၊ ေျပးလႊား ေဆာ့ကစားေနတဲ့ ကေလးငယ္ေတြကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ ရပါတယ္။

ဘုရားေတြလည္း ဖူး၊ ရခိုင္ ယဥ္ေက်းမႈကိုလည္း ႏိုင္သေလာက္ ၾကည့္ရႈေလ့လာၿပီး တည္းခိုခန္း ျပန္ေရာက္ေတာ့ လူလည္း ဖလက္ျပေနၿပီ။ ေရမိုးခ်ဳိးၿပီးေတာ့မွ နည္းနည္း ျပန္လန္းသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ထမင္း ထြက္စားၿပီး အိပ္လိုက္တာ တေရးထဲနဲ႔ ေနာက္တမနက္ မိုးလင္းပါေလေရာလား။

ဒါနဲ႔ ေရမက်ခင္ (မနက္ေစာေစာပိုင္း ေနမျပင္းခင္) ေလွဆိပ္ျပန္ဆင္း၊ အခ်ိန္ ေျခာက္နာရီေလာက္ ျပန္ခုတ္လာ၊ ေလွေပၚမွာ ေန႔လယ္စာ စား (ဒီတခါေတာ့ ၾကက္သားဟင္းနဲ႔ ေကၽြးတယ္၊ ဆီမ်ားေနလို႔ အလာတုန္းကေလာက္ စားမေကာင္းေတာ့…)၊ မြန္းလြဲ ႏွစ္ခ်က္တီးေက်ာ္ေလာက္ စစ္ေတြ ျပန္ေရာက္လာၾကတယ္။

တည္းခိုခန္းမွာ အထုပ္အပိုးေတြ ခ်ၿပီး၊ စစ္ေတြၿမိဳ႕ေပၚက ဘုရားေတြ ဖူးဖို႔ ဆိုကၠားတစီးနဲ႔ ထြက္ခဲ့တယ္။ အမွန္ေတာ့ သႀကၤန္ေရပက္ခံ ထြက္တယ္လို႔လည္း ေျပာလို႔ရတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ စစ္ေတြမွာက သႀကၤန္က်ေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္က ေျမာက္ဦး ေရာက္ေနခဲ့တာကိုး။

စစ္ေတြၿမိဳ႕ေတာ္ရဲ႕ ဦးဥတၱမ ပန္းၿခံေရွ႕က သႀကၤန္မ႑ပ္ႀကီးကလည္း ဖြင့္ထားၿပီဆိုေတာ့ ေလာင္းထဲေရထည့္ၿပီး စစ္ေတြပ်ဳိျဖဴေခ်ာေတြ ပက္ေနၾကၿပီ။ လူပ်ဳိကာလ သားေတြကလည္း စေနၾကၿပီ။ ဒီပြဲႀကီးပြဲေကာင္း ကၽြန္ေတာ္ လက္လႊတ္ခံလို႔ မသင့္ေပဘူးမို႔လားဗ်ာ၊ ဒါေၾကာင့္ တည္းခုိခန္းမွာ အထုပ္ပစ္ခ်ၿပီး ဆိုကၠားတစင္းနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းကို ျပန္ထြက္လာခဲ့တာပါ။

ပထမဆုံးေတာ့ ရိုးရာမပ်က္ စစ္ေတြၿမိဳ႕ရဲ႕ ေရႊတိဂုံလို႔ ေျပာရမယ့္ ေလာကနႏၵာဘုရားႀကီးကို အရင္ဖူးလိုက္တယ္၊ ေဒသခံ ရခိုင္ေတြက အဲဒီဘုရားကိုေတာင္ ဦးခင္ညႊန္႔ ဘုရားလို႔ ေခၚၾကတယ္ မွတ္တာပဲ။ အခုေတာ့ ျဖဳတ္ထုတ္အေရးယူခံရလို႔ ဒုကၡနဲ႔လွလွေတြ႕ေနတဲ့ အရင္ စစ္အစိုးရရဲ႕ နံပါတ္သုံး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညႊန္႔ လက္ထက္က ဒီ ဘုရားႀကီး ေကာင္းစားခဲ့လို႔ အဲဒီလို ေခၚၾကတယ္မွတ္တယ္လို႔ စိတ္ထဲက ေတြးမိပါတယ္။ အဲဒီ ဘုရား၀င္းထဲမွာပဲ စၾက္ာမုနိဘုရားကို ဖူးရတယ္။ အေတာ္ သပၸာယ္ၿပီး ၾကည္ညိဳဖို႔ ေကာင္းတယ္။ ဘုရားဖူးၿပီးမွ သႀကၤန္မ႑ပ္ေတြကို ဆိုကၠားနဲ႔ လိုက္ေငးတယ္၊ သေဘာက်ရင္ ဓာတ္ပုံရိုက္တယ္။

စစ္ေတြသႀကၤန္က ရန္ကုန္သႀကၤန္ထက္ေတာင္ ပိုေပ်ာ္ဖို႔ ေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္ရတာပဲ၊ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ရခုိင္သူ ရခိုင္သားေတြ တအားေပ်ာ္ေနၾကတာကို ေတြ႕ရလို႔ပါ။ ကားႀကီး ကားငယ္ အသြယ္သြယ္နဲ႔ လူေတြ ေအာ္ဟစ္ သြားလာေနၾကတယ္၊ ေယာက္်ားေလး မိန္းကေလး ေအးေဆးပဲ။ မိုက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္လို ဆိုကၠားေတြနဲ႔ သြားသူရွိသလို၊ လွည္းနဲ႔ သြားသူေတြလည္း ရွိတယ္၊ ကားကေတာ့ အမ်ားဆုံးေပါ့။ အဲ… ေထာ္လာဂ်ီေတာင္ ပါေသးတယ္။ ေဆာင္းေဘာက္စ္ႀကီး ေတြလည္း တင္ထားလိုက္ၾကေသးတယ္။ မိုက္တယ္… ႀကိဳက္တယ္… ခိုက္တယ္။

လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ႕ေတြ၊ ထိုင္အဖြဲ႕ေတြလည္း ရွိေသးတယ္ဆိုတာ စစ္ေတြ ရခုိင္သႀကၤန္မွာ ကိုယ္တိုင္ ႀကဳံခဲ့ရတာပါ။ ကာလသား ဗလေမာင္တခ်ဳိ႕က တီရွပ္ေပၚမွာ ဗလေမာင္ဓာတ္ပုံနဲ႔၊ ရခိုင္ပုဆိုး ရခိုင္ခေမာက္နဲ႔ ခါးေတာင္ တက်ဳိက္က်ဳိက္၊ ပုဆိုးတမမ သႀကၤန္လည္က်သလို (ေမာ္ဒန္ပါပဲ) လူႀကီး၀ိုင္းလို႔ ဆိုရမလား ပလက္ေဖာင္းေပၚ ရိုးရာ တီး၀ုိင္းေလး ေထာင္၊ ခြက္ပုန္းေလး ခ်၊ ဆိုတီးေလးနဲ႔ သႀကၤန္အရသာ ၿငိမ့္လွပါသဗ်ာ။ ရန္ကုန္မွာေတာင္ အဲဒီ အရသာေလးေတြ ရမယ္ဆို ေရႊ႕ထားလိုက္ခ်င္မိပါရဲ႕…။

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ျမန္မာျပည္ အေရွ႕၊ အေနာက္၊ ေတာင္၊ ေျမာက္ ခရီးစဥ္မွာ ေျမာက္ဦးအရသာကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ ေမ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး…။

၂၀၁၁ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁ ရက္။
မြန္းလြဲ ၂ နာရီ

Read More